01 . HOME PAGE   |   02 . KIT HARINGTON   |   03 . FILMOGRAPHIE   |     |   05 . DOSSIERS   |   06 . ONLINE   |   07 . LE SITE   |  
Bienvenue sur Kit Harington France, votre unique site francophone sur l'acteur Kit Harington que vous connaissez sans doute pour son rôle de Jon Snow dans la série télévisée "Game of Thrones". Vous l'avez aussi certainement vu dans les films "Pompéi", "Mémoires de Jeunesse" et "Brimstone" mais aussi dans la mini-série "Gunpowder" dont il était producteur. Découvrez sur ce site toute son actualité, ses photos et interviews ainsi que les associations qu'il soutient. Retrouvez également toutes les informations sur ses prochains projets comme le film de Xavier Dolan, "The Death and Life of John F. Donovan" et la pièce de théâtre "True West" Bonne visite!
ST Men, Septembre/Octobre 2020
Criminal Saison 2
Le site n'est pas abandonné
Emmy Awards 2019

Article original en neerlandais

Brimstone est un western obscur et sanglant avec un message féministe unique qui ne déçoit absolument pas.
Ce matin Brimstone a été projeté en avant première à la presse à la Mostra de Venise.

Après le grand succès de “L’hiver en temps de guerre” (2008) Koolhoven pourrait laisser un rêve devnir réalité en faisant un western, un de ses genres de films préférés, dans une coproduction internationale avec un budget de 12 millions d’euros. Pourtant Koolhoven a pris beaucoup de temps pour obtenir le financement: le film est long (plus de 2,5 heures) et connaît de multiples éruptions de violence véhémentes.

Le Lion d’Or

Brimstone (soufre), qui participe à la compétition principale de Venise pour le Lion d’or, un honneur rare pour un réalisateur néerlandais, est conforme à une série les films récents qui infirment le mythe de l’occident américain, en affirmant la position centrales des femmes, furent récent, comprenant La Dernière Piste de Kelly Reichardt, The Homesman Tommy Lee Jones et Jane Got a Gun par Gavin O’Conner.

L’Australien Pearce a meêm appris à parler anglais avec un accent néerlandais

Brimstone kan de vergelijking met die film prima aan . Koolhoven wist voor zijn film niet alleen acteurs te strikken met veel internationale ervaring; dat geldt ook voor cameraman Rogier Stoffers, die meeslepende beelden maakte, en voor filmcomponist Tom Holkenborg, die een heel klassieke, zwaarmoedige score afleverde waarin de strijkers overheersen.

Guy Pearce (Memento, L.A. Confidential) speelt een memorabele, sinistere dominee, die meer dan een hint wegheeft van de duivelse dominee van Robert Mitchum in de klassieker The Night of the Hunter (1955). Evenals Mitchum in die film staat Pearce zowel mannen, vrouwen als kinderen naar het leven. Filmfanaticus Martin Koolhoven zal de film van Charles Laughton ongetwijfeld meer dan eens hebben gezien.

De dominee heeft zware littekens op zijn gezicht en blijkt het gemunt te hebben op Liz (een voortreffelijke rol van de voormalige kindster Dakota Fanning). Waarom, wordt pas gaandeweg duidelijk in het knappe, niet chronologisch vertelde verhaal, dat is verdeeld in vier hoofdstukken met Bijbelvaste titels als ‘Exodus’, ‘Genesis’ en ‘Vergelding’. Koolhoven geeft slim een eigen tintje aan de film door zijn verhaal te laten gaan over Nederlandse landverhuizers in Amerika met een zwaar-calvinistische achtergrond. De Australiër Pearce leerde zelfs Engels spreken met een Nederlands accent.

Feministische boodschap

Uitstekende bijrollen zijn er van Carice van Houten als de domineesvrouw, en van de 14-jarige Engelse kindactrice Emilia Jones, als de dochter van Liz. Maar de film draait om Liz en haar lijdensweg in het Oude Westen. Dakota Fanning geeft warmte aan een film, die soms van de ene extremiteit in de andere tuimelt. De vrouw kan niet spreken omdat ze haar tong op een gruwelijke manier is verloren; de symboliek voor de onderdrukte positie van de vrouw in het patriarchale, oude westen ligt er duimendik bovenop. Maar dankzij Fannings ingetogen spel is haar personage toch meer dan een schaakstuk in het scenario.

Schoonheidfoutjes zijn er ook. Sommige Engelse zinnen klinken wat houterig en schools, al helpt het natuurlijk dat de meeste personages nieuwe Amerikanen zijn, die Nederland pas kort geleden achter zich lieten om in de nieuwe wereld het aardse paradijs te scheppen, dat in Brimstone overigens meer wegheeft van de hel.

Dakota Fanning geeft warmte aan een film, die soms van de ene extremiteit in de andere tuimelt

Ondanks de epische lengte van de film komt niet elk moment in de vertelling volledig tot zijn recht. Koolhoven zwicht soms te snel voor het meest spectaculaire, karikaturale beeld. Ook de feministische boodschap hamert Brimstone er met te veel herhalingen in. In een overbodige duelscène komt Derek de Lint uit naam van zijn vermoorde dochter verhaal halen bij een bordeelhouder, alsof de kijker dan nog niet begrepen heeft dat de film iets kwijt wil over religie, geweld en vrouwenonderdrukking. De Nederlander blijft toch een dominee. Dat is weliswaar het onderwerp van Brimstone, maar soms ook een beetje de makke.

Na Venetië zal Brimstone binnenkort te zien zijn op het filmfestival van Toronto. Onduidelijk is nog wanneer de film in de Nederlandse bioscopen komt.